Κοντά από... μακρυά! - Far and close

Από την Αυστραλία και την ευρύτερη Ν/Α Ασία μέχρι την Ελλάδα, μια δημοσιογραφική και προσωπική ματιά στο κοινό μας γίγνεσθαι - From Australia end greater S/E Asia, a professional journalist and personal view.

Πέμπτη 20 Αυγούστου 2009

Η Μύκονος, το κίτς και τα "Ζωνιανά" των Κυκλάδων.

Το "info-λογιο" αναδημοσιεύει το άρθρο του Ίαν Ράνκιν που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Άρθρο".

(Υπάρχει επίσης η άποψη πως η Μύκονος δεν υπάρχει στην πραγματικότητα. Πρόκειται για φουσκωτό αντίγραφο νησιού το οποίο το φουσκώνουν το Πάσχα και το ξεφουσκώνουν τον Οκτώβριο. Κάτι σαν σαπουνόφουσκα...)


"Στη Μύκονο όπου μια χούφτα νταβατζήδες του τόπου, πηδάνε, πηδιούνται, χτίζουν παράνομα, γράφουν εκεί που δεν παίρνει φως την Εφορία και τον ΣΔΟΕ, και στέλνουν αμα λάχει και τους γραφικούς ρεπόρτερ του Σταρ τσάνελε, για να δείξουν στον αποχαυνωμένο λαό τις καυτές νύχτες της καλοπέρασής τους.

Μόνο που όταν αυτές οι νύχτες κουβαλάνε και το θάνατο, οι νταβατζήδες αποσύρονται διακριτικά και αφήνουν τα δύστυχα τσιράκια τους, τους «σερβιτόρους» τους να καθαρίσουν. Σερβιτόροι τους είναι οι Τοπική Αυτοδιοίκηση, η Αστυνομία που κάνει τα στραβά μάτια και φυσικά κρατικές υπηρεσίες σαν την αμαρτωλή Πολεοδομία Σύρου. Douzon Zammit. O νεαρός αυστραλός που ξυλοκοπήθηκε άγρια από τους σεσημασμένους μπράβους του νησιού, έδωσε την ευκαιρία στον Αβραμόπουλο να δείξει το «ανθρώπινο» πρόσωπό του στις κάμερες και σ ένα ξετσίπωτο κράτος με βαρύγδουπες δηλώσεις να υποδυθεί τον νοικοκύρη. Υποσχέθηκε ότι θα βάλει τάξη στο χάος του νησιού, αλλά πάπαλα.

Η Μύκονος του Πασοκικού νεοπλουτισμού, των Κωστόπουλων, των Τσουκάτων, των Τζουμάκων ήλθε κι έδεσε γλυκά με τη Μύκονο των γαλάζιων εξουσιαστών που με τη σειρά τους ήλθαν να απολαύσουν τα κάλλη της. Βαρβιτσιώτης, Λιάπης, Σπηλιωτόπουλος, Βουλγαράκης, Δούκας, Παναγιωτόπουλος και φυσικά ο θρυλικός Μάκης Γιακουμάτος. Ο πιο έκπληκτος απ όλους είναι ο Γιάννης Παπαθανασίου που ανακαλύπτει ξαφνιασμένος την φοροδιαφυγή του γνωστού beach bar «ΝΑΜΜΟΣ» στη Ψαρού, ο ιδιοκτήτης του οποίου Ζαννής Φραντζέσκος, από μπάρμαν στο Caprice, είπε να μιμηθεί τη ζωή των Κροίσων, αγόρασε ένα πανάκριβο Riva κι έφερε τον παιγνιδιάρη Αντώνη Ρέμο να τραγουδήσει, για την ψυχή της μάνας του. Ετσι εμφάνισε για μια συναυλία που μάζεψε όλα τα κοσμικά χρυσαφένια σκουπίδια του lifestyle, τόσα έσοδα, όσα θα έβγαζε και η δύστυχη Εφη Θώδη στην Τρύπια Ραχούλα Τρικάλων. Mιλάμε για τη θλιβερή διαχρονική κατάντια ενός (παρα) κράτους.

ΜΕ ΤΗΝ «ΕΓΓΥΗΣΗ» ΤΗΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑΣ ΣΥΡΟΥ

Ο εξευτελισμός του νησιού, σανίδωσε τα γκάζια επί Πασοκικού νεοπλουτισμού. Τότε που τα πράσινα πρώην ταγάρια των Εξαρχείων και της περιφέρειας ανακάλυπταν την Μυκονιάτικη γκλαμουριά και οι κρατικοδίαιτοι νταβατζήδες έσπαυδαν ν αγοράσουν γη και να χτίσουν βίλες για συζύγους και παλλακίδες. Η Πολεοδομία Σύρου, παρακολουθούσε όπως οι τσιλιαδόροι της Μαφίας, το οικιστικό όργιο των νεοφερμένων επιχειρηματιών οι οποίοι μπάζωναν τη θάλασσα και έχτιζαν ιδιωτικά λιμάνια και δύο και τρείς ορόφους που τους ονόμαζαν «υπόγεια» στα χαρτιά, με την ευλογία του ΥΠΕΧΩΔΕ και των αρμοδίων υπηρεσιών. Τα νεόπλουτα τζάκια, οι διαπλεκόμενοι, οι κρατικοδίατοι νταβατζήδες «κουβάλησαν» μαζί τους, μπράβους, μπάρμεν, εστιάτορες, σερβιτόρους, βίζιτες, τηλεπερσόνες (δεν απέχουν από τις προηγούμενες) και πάει λέγοντας. Η Πολεοδομία Σύρου, ισχυριζόταν ότι δεν διαθέτει μπουλντόζες για να επιβάλλει το νόμο γκρεμίζοντας τα αυθαίρετα. Και ο καιρός περνούσε με τους τοπικούς παράγοντες να κλείνουν μάτια και στόμα ζαλισμένοι από το άρωμα ης γκλαμουριάς.

Η μόνη εξαίρεση στην όλη σαπίλα, ήταν η παραίτηση του πλέον προβεβλημένου δημάρχου Βερώνη και της συζύγου του Μαργαρίτας Γρυπάρη, η οποία ήταν αντιπρόεδρος στο Κέντρο Υγείας, που δέχθηκε -πολύ αργά- τον θανάσιμα τραυματισμένο αυστραλό, από την ταξιαρχία των μπράβων. Πολλοί έκαναν λόγο για τις τεράστιες ευθύνες του ζεύγους Βερώνη. Πιθανόν αυτές οι ευθύνες να τους οδήγησαν όταν χαμήλωσαν οι προβολέις της δημοσιότητας στην παραίτηση. Φυσικά ο δήμαρχος στο διαστημα της θητείας του είχε επιστρατεύσει κάθε επώνυμο ντόπιο στο Δημοτικό Συμβούλιο, ακόμη και τον Θόδωρο (Χαριτόπουλο του) Καραμανλή, τον έπεισε ν ασχοληθεί με τα κοινά.


Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΥΣΤΡΑΛΟΥ

Ένα νέο παιδί χάθηκε έτσι, χωρίς λόγο και αιτία. Δέκα ολόκληρες ώρες έπρεπε να περάσουν για να φτάσει το απίστευτο αυτό περιστατικό στα αυτιά της αστυνομίας! Δήμος, Κέντρο Υγείας και εμπλεκόμενοι σιωπούσαν, ώσπου η Αυστραλιανή Πρεσβεία να ενημερώσει την Αστυνομία! Οι 4 υπάλληλοι των μαγαζιών Tropicana και Cavo Paradiso, στην παραλία Paradise της Μυκόνου που απρόκλητα σκότωσαν 1 και τραυμάτισαν άλλους 3, θα συλληφθούν για να αφεθούν ελεύθεροι οι τρεις εξ αυτών μετά!
Εν τω μεταξύ, τα Μ.Μ.Ε. αποκαλύπτουν τα κυκλώματα προστασίας που ελέγχουν την διασκέδαση στο νησί. Η μία μετά την άλλη, οι καταγγελίες από Έλληνες που ήρθαν αντιμέτωποι με τους μπράβους της Μυκόνου βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Η Μύκονος διασύρεται διεθνώς και οι πραγματικοί υπεύθυνοι για το τραγικό συμβάν - το οποίο δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό σφυρίζουν αδιάφορα.

Ας μπει επιτέλους ένα τέλος στο παραμύθι, ότι οι υπάλληλοι προστασίας είναι οικογενειάρχες...Δεν είναι οικογενειάρχες κάποιοι που βάζουν έτσι τέλος στην ζωή ενός παιδιού, ούτε είναι οικογενειάρχες εκείνοι που καταστρέφουν τόσο βάναυσα μια ολόκληρη οικογένεια!

Ένα νέο παιδί, επέλεξε την Μύκονο για τις διακοπές του, το ξυλοκοπούν μπράβοι μέχρι θανάτου και κάποιοι μπλοκάρουν τον μηχανισμό που οι ίδιοι ελέγχουν και κανείς δεν μαθαίνει τίποτα για 10 ολόκληρες ώρες. Σε ποιόν είναι δυνατόν να ζητηθούν και να αποδωθούν ευθύνες, στον τελευταίο αστυνομίσκο που αντιμετωπίζει το μπλόκο και την περιπολία ως ευκαιρία για καμάκι, στις γκόμενες που οδηγούν γουρούνες και μηχανάκια; Ή μήπως πρέπει να αποδωθούν ευθύνες στους γιατρούς του Κέντρου Υγείας επειδή δεν ενημέρωσαν την αστυνομία, την ώρα που δεν τολμούσαν ούτε να βήξουν όταν ήταν παρούσα η πρώην αντιπρόεδρος. Ανθρώπινες μηχανές με 32 ώρες συνεχούς βάρδιας και συχνά δίχως νοσοκόμα. Γιατροί που ξεπερνάνε τα όριά τους υπακούοντας στον άγραφο κώδικα της ηθικής και της ανθρωπιάς.
Τότε τα ρεπορτάζ στις εφημερίδες σημέιωναν:
“Τραγικές ελλείψεις σε δυναμικό. Αυτή είναι η πραγματικότητα στο Κέντρο Υγείας Μυκόνου, που μάλλον άδικα βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα εξαιτίας του θανάτου του νεαρού αυστραλού.

Πίσω απο τη λάμψη και τα καυτά ρεπορτάζ η οδυνηρή αλήθεια που αποκαλύπτει τη γύμνια της Πολιτείας η οποία είναι πιο προκλητική απ αυτή των κοριτσιών που λιάζονται στις όμορφες παραλίες.

Επικεφαλής στο Κέντρο Υγείας Μυκόνου βρίσκεται μια Τριμελής Επιτροπή -μόνο στις Κυκλάδες δεν έχουν καταργηθεί αυτές οι Επιτροπές-η οποία αποτελείται απο τον Πρόεδρο Χαράλαμπο Πανταζόπουλο, ο οποίος είναι ναυτιλιακός πράκτορας! Αντιπρόεδρος είναι η κα Μαργαρίτα Γρυπάρη, παιδίατρος του κέντρου και Γραμματέας είναι ο Αντιδήμαρχος Αλέκος Βαμβακούρης. Οι θέσεις τους είναι άμισθες. Δυο μήνες πριν η κα Γρυπάρη με επιστολή της στον Υπουργό Υγείας κο Δ. Αβραμόπουλο-η επιστολή δημοσιεύθυκε στη τοπική εφημερίδα "Μυκονιάτικη", είχε επισημάνει τις τραγικές ελλείψεις του Κέντρου Υγείας. Φυσικά η Πολιτεία δεν ανταποκρίθηκε παρότι ο αρμόδιος υπουργός συχνά εξαγγέλει διορισμούς νοσηλευτικού προσωπικού.
Στο Κέντρο Υγείας της Μυκόνου, υπάρχουν μόνο 2 νοσοκόμες ενω χρειάζονται τουλάχιστο 8 για να καλύπτουν τις ανάγκες. Γιατρός υπάρχει μόνο ένας για κάθε ειδικότητα. Το καλοκαίρι oi άδειες είναι "απαγορευτικές" στους γιατρούς αλλά και στο ανύπαρκτο έτσι κι αλλιώς νοσηλευτικό προσωπικό. Ενας χειρουργός για παράδειγμα βρίσκεται όλο το χρόνο σε εφημερία. Το ίδιο και οι υπόλοιπες ειδικότητες. Οταν υπάρχει εφημερία οι γιατροί βάρδιας συμπληρώνουν 32 ώρες στο Κέντρο Υγείας, με συνεχή περιστατικά τους καλοκαιρινούς μήνες. Το βράδι της εγκληματικής ενέργειας εφημέρευαν 3 γιατροί-δύο αγροτικοί και μια νέα γιατρός που συμπλήρωνε κάποιους μήνες στο νησί. Εμφανίστηκε αμέσως και ο χειρουργός. Κύριο μελήμά τους ήταν η ζωή του άτυχου νέου κι όχι να ειδοποιήσουν την αστυνομία. Νοσοκόμα βάρδιας δεν υπήρχε, λόγω έλλειψης προσωπικού.




Διευθυντής του Κέντρου Υγείας είναι ο κος Χρήστος Κλεάνθους. Οι πληροφορίες μας κάνουν λόγο για έναν ευσυνείδητο επιστήμονα που έχει αφιερωθεί στη προσπάθεια να λειτουργεί με αξιοπρέπεια το Κέντρο Υγείας, κάτω απο οποιεσδήποτε συνθήκες.”

Καταλαβαίνουμε ότι δεν μπορείς να αποτρέψεις έναν τουριστικά ασυνείδητο και έναν άνθρωπο περιορισμένης ευθύνης να γίνει επιχειρηματίας ακόμα και σε ένα ιδιαίτερο μέρος με βαρύ τουριστικό όνομα όπως η Μύκονος, όμως δεν θα καταλάβουμε ποτέ τον λόγο που θα πρέπει να γίνεις και συνεργός τους και να καθαρίζεις τις δικές τους ακαθαρσίες σαν να είσαι η τελευταία δούλα τους.

ΤΟ ΚΟΦΤΗΡΙΟ «ΝΑΜΜΟΣ»

Ένα beach bar 200 μέτρων στη Ψαρού, ήταν ιδανικός τόπος για να γιατρέψει την ματαιοδοξία των εγχώριων celebrities. Μόνο που η επιχείρηση του νεαρού Ζαννή Φραντζέσκου, αντιγράφοντας τις συνήθειες των πελατών της, απέφευγε τα ραντεβού με την Εφορία. Μπορεί να νοίκιαζε 3000 ευρώ τη ξαπλώστρα αλλά στα δικά του Ζωνιανά, στη Μύκονο, ήταν εκείνοι τα Αφεντικά. Όταν έχεις πελάτες τον Κόκκαλη, τον Λιακουνάκο, τον Βαρδινογιάννη, τον Κοπελπύζο, τον Καίσαρη, αισθάνεσαι ημίθεος όταν σου δίνουν την ευκαιρία να τους σερβίρεις η να καθαρίσεις τις εκκενώσεις τους στις τουαλέττες σου.

Ο Κόκκαλης θα άκουγε εδώ, από την αγωνίστρια αοιδό Βίκυ Λέανδρος τα «Χρόνια Πολλά», για τα 60στα γενέθλιά του, με καλεσμένους τους Κωστόπουλο, Λυμπέρη, Λιακουνάκο κι άλλα σύμβολα της εγχώριας χρυσόσκονης. Ο Κώστας Κάισαρης σ ένα πειχειρηματικό πάρτυ του θα έβαζε φωτιά στο νησί με καλεσμένη την Πέτρα Νέμκοβα, ένα μοντέλο που είχε γλιτώσει από το τσουνάμι και βρέθηκε στη Μύκονο αποφασισμένη να τη γλιτώσει και από τους πορτοφολάδες που της προσέφεραν χιλιάδες ευρώ για να περάσουν τη νύχτα μαζί της. Ένα κορυφαίο στέλεχος πολυεθνικής είχε γίνει τύφλα στο μεθύσι κι αφού βούτηξε στη θάλασσα μπροστά στο «ΝΑΜΜΟΣ», θέλησε να εξέλθει γυμνός από τα κύματα, αλλά το θέαμα ήταν τόσο αστείο που έσπευσε ένας μπράβος του μαγαζιού και τον τύλιξε στις φτερούγες του.

Φέτος στο ίδιο μαγαζί στριμώχθηκαν πάνω από 2000 άτομα για ν απολαύσουν τον αοιδό Αντώνιο Ρέμο. Οι εισπράξεις ιλιγγιώδεις, μια και οι νεόπλουτοι είχαν ανάγκη να κάνουν επίδειξη πλούτου εν μέσω κρίσης. Η Σάρα και η Μάρα, έδωσαν το παρόν. Οι «σεσημασμένοι» εκπρόσωποι των επιχειρήσεων και των ΜΜΕ και φυσικά οι κάμερες του Σταρ με τον Νίκο Τσιλιπουνιδάκη-τον τηλεοπτικό βιογράφο της νεόπλουτης ξιπασιάς. Οι ιδιοκτήτες του «ΝΑΜΜΟΣ» θεώρησαν σκόπιμο να μη δηλώσουν στην Εφορία τα πραγματικά έσοδα της βραδιάς. Αλλωστε το Κράτος διακέδαζε στο μαγαζί τους-ποιος να τους ακουμπήσει; Εδώ που τα λέμε δύσκολα και ο Παπαθανασίου θα καταφέρει να εισπράξει το πρόστιμο. Κάπου στους γραφειοκρατικούς δαιδάλους θα χαθούν τα πειστήρια του εγκλήματος.Όπως χάθηκαν τα 30 εκατ. που έδωσε η οικογένεια Παναγόπουλου στους απαγωγείς. Το ανεξάρτητο παρακράτος της διαπλοκής και του lifestyle, έχει πρωτεύουσα. Εδώ είναι Μύκονος, δεν είναι πάιξε γέλασε…"

Πέμπτη 13 Αυγούστου 2009

Ο Χριστοφοράκος, οι μίζες των εκατομμυρίων και οι εγκληματικές οργανώσεις.



Μακάρι για τα πολιτικά ήθη του τόπου ΝΔ και ΠΑΣΟΚ να παραδέχονταν ότι πήραν τα εκατομμύρια ευρώ από τις μίζες της SIEMENS. Να έδιναν στη δημοσιότητα μια απόδειξη από τα ταμεία τους και να παραδέχονταν αυτό που πράγματι συμβαίνει σε μια χώρα η οποία φιγουράρει μόνιμα στις πρώτες θέσεις της διαφθοράς παγκοσμίως:

-"Ναι, τα πήραμε και από τη SIEMENS και από άλλους. Κόψαμε απόδειξη, τα βάλαμε στο ταμείο και τα χρησιμοποιήσαμε στο πλαίσιο της κομματικής δράσης. Πληρώσαμε για αφίσες, για τη διοργάνωση συγκεντρώσεων, για δημοσκοπήσεις, για διαφημίσεις, για τον προεκλογικό αγώνα. Να και οι αποδείξεις πληρωμών. Απο τυπογραφεία, εταιρίες δημοσκοπήσεων, κανάλια και εφημερίδες. Να από που τα πήραμε, να που τα ξοδέψαμε".

Από εκεί και πέρα είναι θέμα του καθενός να αξιολογήσει κατά πόσο συμφωνεί ή όχι έτσι να λειτουργεί το πολιτικό σύστημα και αναλόγως ή να το δεχθεί ή να τους ρίξει μια μούτζα στην κάλπη.

Όμως, όσο η Γερμανική Δικαιοσύνη έχει πειστεί πλήρως πως τα χρήματα δόθηκαν και για το λόγο αυτό έχει επιβάλει ποινή στον Χριστοφοράκο, τότε η μη παραδοχή της συναλλαγής ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου.


Που πήγαν τα λεφτά;

-Τα κράτησαν για πάρτι τους ο Τσουκάτος, ο Γείτονας και ο Βαρθολομαίος ή τα έδωσαν στα κόμματα τους, εκ μέρους των οποίων τα παρέλαβαν ως ταμίες και οικονομικοί υπεύθυνοι;

-Αν τα παρέδωσαν, η δικαιοσύνη οφείλει να ανακαλύψει που χρησιμοποιήθηκαν, μέχρι το τελευταίο σέντ.

Από τη στιγμή που δεν "ξεπλύθηκαν" με την επίσημη κατάθεση στα ταμεία, τότε μιλάμε για διαχείριση μαύρου χρήματος. Πρόκειται για άδηλη χρήση η οποία δεν διαφέρει καθόλου με τη χρήση των χρημάτων που πήρε η εγκληματική οργάνωση που έκανε την απαγωγή του εφοπλιστή.

Πήγαν σε πολιτικά λαδώματα;

Χρησιμοποιήθηκαν για να εξαγοραστούν συνειδήσεις, να αλλοιωθούν αποτελέσματα δημοσκοπήσεων, λαδώθηκαν με αυτά δημοσιογράφοι για να προβάλουν τις κομματικές θέσεις ή για να αποσιωπήσουν ρεπορτάζ; Δώθηκαν για νοθεία σε εκλογές ή για εξαγορά ψήφων;

Χρησιμοποιήθηκαν για εξόντωση (φυσική ή ηθική) αντιπάλων;


Δόθηκαν για αγορά πολυτελών αγαθών στους αρχηγούς και τα πολιτικά στελέχη; Έγιναν βίλες, κότερα, πολυτελή αυτοκίνητα, διακοπές σε θέρετρα και ενοικιάσεις liar jet; Καταθέσεις σε λογαριασμούς στην Ελβετία; Τα έπαιξαν σε χρηματιστήρια ή τα έφαγαν σε χαρτοπαικτικές λέσχες; Χρησιμοποιήθηκαν για ναρκωτικά ή για εκτελέσεις κατά παραγγελία;

Υπερβολές θα μπορούσε να πει κανείς...

Διαφωνώ. Όσο δεν αποκαλύπτουν ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ με τα μαύρα χρήματα που αποδεδειγμένα πια -με τη βούλα της Γερμανικής Δικαιοσύνης ΤΑ ΠΗΡΑΝ- καθένας έχει υποχρέωση να σκεφθεί το χειρότερο.
Ας μην ξεχνά κανείς πως πρόκειται για διακίνηση μαύρου χρήματος, νέτα σκέτα.

Και, τέλος, αυτό που δεν πρέπει να ξεχνά κανείς πολίτης είναι πως όσες μίζες δώθηκαν από τη SIEMENS και τους γλοιώδεις εκπροσώπους της για να πάρει η εταιρία τις συμβάσεις του ΟΤΕ και του C4I, ήταν ποσά τα οποία είχε προβλεφθεί επισήμως, μετά την εξασφάλιση της δουλειάς να χρεωθούν -οι μίζες!!!- στο δημόσιο. Δηλαδή, πολύ απλά όσα έδωσαν για μίζες, τα ενέταξαν στις τελικές συμβάσεις που σημαίνει πως απλά, απλούστατα, τα εκατομμύρια ευρώ, το μαύρο χρήμα που παρέλαβαν τα κόμματα ως εγκληματικές οργανώσεις του κοινού ποινικού δικαίου, πληρώθηκαν τελικά από το δημόσιο χρήμα, από τους φόρους των μισθωτών και των συνταξιούχων δηλαδή.

Τόσο πρόστυχα, τόσο κυνικά, τόσο ακραία.

Τρίτη 11 Αυγούστου 2009

Η διεθνής ντροπή της Myanmar (πρώην Βιρμανία).


Αποτελεί όνειδος για την διεθνή κοινότητα η αποτυχία κάθε προσπάθειας να απελευθερωθεί από τα δεσμά της Χούντας της Myanmar η βραβευμένη με Νόμπελ Aung San Suu Kyi.

Σήμερα καταδικάστηκε σε παράταση 18 μηνών του κατ' οίκον περιορισμού που της έχει επιβληθεί από το 1988.
Παρά την εκδήλωση ενδιαφέροντος προσωπικά από τον Γ.Γ του ΟΗΕ ο οποίος μετέβει τον Μάιο στην απομονωμένη χώρα της Ν.Α Ασίας για να εισπράξει απαγόρευση στην επιθυμία του να την επισκεφθεί, η διεθνής κοινότητα επιδεικνύει κατά τα άλλα δολοφονική απραξία.


Ειδικά οι ΗΠΑ, οι οποίες διατηρούν στρατιωτικές βάσεις στη γειτονική Ταϋλάνδη θα μπορούσαν να ασκήσουν έντονη πίεση, ενω αποτελεί κορυφαία υποκρισία η εκδήλωση στρατιωτικής δράσης σε καθεστώτα όπως του Σαντάμ όταν επιλεκτικά κλείνεις αυτιά και μάτια μπροστά στην διαρκή καταπίεση ενός ολόκληρου λαού από μια αιμοσταγή χούντα.

Την ίδια ώρα η στρατιωτική χούντα αυξάνει διαρκώς την παραγωγή οπίου με το οποίο κατακλύζει τις κοινωνίες του ανεπτυγμένου κόσμου, αποκομίζοντας μαζί με τοπικούς πολέμαρχους που εμπορεύονται και διακινούν την ηρωίνη εκατομμύρια δολάρια τα οποία επενδύονται στο Χονγκ Κόνγκ ή καταλήγουν σε ελβετικές τράπεζες.



Προσωπικά έχω επισκεφθεί το Myanmar, πρώην Βιρμανία και συγκλονίστηκα από τις άθλιες συνθήκες επιβίωσης και το καθεστώς τρομοκρατίας που επικρατεί.
Κι αυτά πρίν από την αιματοβαμμένη καταστολή της εξέγερσης των άκακων και ειρηνικών βουδιστών μοναχών, εκατοντάδες από τους οποίους ακόμη κρατά σε άθλιες φυλακές και χρησιμοποιεί μέχρι τον φυσικό τους θάνατο σε καταναγκαστικά έργα στο βάθος της ζούγκλας το αιμοσταγές καθεστώς.


Ντροπή, τίποτε άλλο.

(κάντε κλίκ στο κουτάκι δεξια κι ακούστε ένα εκπληκτικό τραγούδι που έστειλαν στο "Info-λόγιο" φίλοι από τη Βιρμανία, την περίοδο της μεγάλης εξέξερσης των μοναχών).

Πέμπτη 6 Αυγούστου 2009

Αγάπα το κύμα και μη φοβάσαι.


Γεννημένος με την αγάπη της θάλασσας έμαθα από μικρός να κολυμπώ στα βαθιά.
Συνεχίζω με το ίδιος πάθος.
Κι αν άφησα πίσω μου το πέλαγος, ξανά σε πέλαγος βρέθηκα.

Να κολυμπήσω;

Θα κολυμπήσω στο άγριο πέλαγος της ενημέρωσης, ξανά στην πρώτη γραμμή, μόνο που πια δεν με αγγίζει η αντάρα που οι άλλοι νομίζουν πως επικρατεί.
Η θάλασσα είναι γαλήνη ψυχής και τα κύματα αγαπημένοι φίλοι.
Καλώς σας ξαναβρήκα λοιπόν.

Είσαστε για ένα μακροβούτι; Κι όποιος αντέξει...