πίνακας : C.K. Wilde," money Art"Η επικαιρότητα κατακλύζεται από εξελίξεις και πληροφορίες που σχετίζονται με την καταιγιστική οικονομική κρίση.
Μια κρίση που γεννήθηκε και θέριεψε από τη βουλιμία του διεθνούς και εγχώριου τραπεζιτικού συστήματος για γιγάντωση των κερδών με προοπτική…το άπειρο!
Αντιγράφω από την τρέχουσα επικαιρότητα :
- «Τα ισχυρά κέρδη που παρουσίασαν οι μετοχές του τραπεζικού τομέα έστειλαν τους δείκτες σε ανοδική τροχιά στα χρηματιστήρια της Ευρώπης και των ΗΠΑ την Τετάρτη βοηθώντας τις αγορές να ανακτήσουν μέρος από τις απώλειες των προηγούμενων ημερών».
Πηγή : in.gr 28/01/2009
- «Συνολικά πρόστιμα ύψους 10,2 εκατ. ευρώ επέβαλε το υπουργείο Ανάπτυξης σε 17 τράπεζες, για την καταχρηστική χρέωση με την παρακράτηση ποσού ως προμήθεια, υπέρ της τράπεζας, στις αναλήψεις μετρητών μέσω πιστωτικής κάρτας. Πρόστιμο, χρηματικού ποσού 600.000 ευρώ έκαστη θα πληρώσουν οι εξής τράπεζες: Αlpha Bank, Ασπίς, Citibank, Eurobank, Μarfin Εγνατία, Millenium, Proton, Αγροτική, Γενική, Εθνική, Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία, Εμπορική, Πανελλήνια Τράπεζα, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, Αττικής, Κύπρου και Πειραιώς. ».
Πηγή : in.gr 28/01/2009
Είναι σαφές πως δεν είναι η πρώτη φορά που επιβάλλονται πρόστιμα στις τράπεζες για την εν ψυχρώ κλοπή από αυτούς που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη, όσους δηλαδή (ένας στους τέσσερις πολίτες) χρησιμοποιούν την πιστωτική κάρτα για ανάληψη μετρητών. Περισσότερα από 2,3 δις ευρώ αναγκάστηκαν μόνο το 2008 να δανειστούν με αυτόν τον τρόπο (στον οποίο τον οδηγούν με σχέδιο οι τράπεζες), οι έλληνες.
Με επιτόκια και καταχρηστικές χρεώσεις που διαμορφώνουν ένα τελικό φέσι που ξεπερνά το 22%. Προσθέστε και τις λογιστικές αλχημείες (ποιό ποσό τοκίζεται, για ποιο χρονικό διάστημα, χρέωση στο αρχικό κεφάλαιο ή στο τελικό ποσό, κλπ, κλπ) και τα κέρδη -χάρη στην κλοπή-απογειώνονται.
Κάθε φορά που οι κυβερνώντες επιβάλουν ένα πρόστιμο-πασατέμπο, οι τράπεζες χασμουριούνται κι απλώς αλλάζουν τα «ψιλά γράμματα» συνεχίζοντας να κλέβουν τους πολίτες.
Εφαρμόζουν τις ίδιες εκβιαστικές πρακτικές με τις οποίες στραγγάλισαν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Κι αν γι’ αυτές υπάρχει η ομπρέλα του Πτωχευτικού Δικαίου, ας αναρωτηθούμε γιατί δεν αφήνουν τα lobby των τραπεζών να θεσμοθετηθεί και για τα αποκαλούμενα «νοικοκυριά», τους πολίτες και καταναλωτές, αντίστοιχο δικαίωμα πτώχευσης. Σήμερα η οικιακή οικονομία, η οποία έχει ως ραχοκοκαλιά τους βαθύτατα αδικημένους φορολογικά μισθωτούς και συνταξιούχους, (αλλά συμπεριλαμβάνει και όλα τα μη-παραγωγικά μέλη όπως τα παιδιά), είναι μία μικρή επιχείρηση. Έχει έσοδα, έξοδα, τζίρο, δάνεια, φόρους. Κάνει επενδύσεις (π.χ αγορά κατοικίας), κυκλοφορεί το χρήμα και για χάρη της υπάρχει η αγορά.
Κι όμως.
Στην Ελλάδα ο οικονομικά «μέσος πολίτης» -η μικρομεσαία τάξη δηλαδή- ενώ αποτελεί τον αιμοδότη της οικονομίας, δημόσιας και ιδιωτικής, απροσχημάτιστα και απροκάλυπτα πέφτει θύμα άγριας κλοπής και κοροϊδίας με τον κυνισμό να περισσεύει.
Τέτοια πρόστιμα-καραμέλες μόνο ως επιβράβευση από την πλευρά των κυβερνώντων προς τις τράπεζες και τις τοκογλυφικές πρακτικές τους μπορεί να γίνει αντιληπτή.
Στο χώρο του χρήματος, μετά την ανακοίνωση των εξαντλητικών προστίμων φούντωσαν οι φήμες πως ορισμένες τράπεζες, μπροστά στην καταστροφή, σκέφτονται να κλείσουν ή να μετακομίσουν στα Σκόπια.
Είναι σαφές. Βρίσκονται σε πανικό, αντιμέτωπες με ένα αμείλικτο υπερασπιστή των συμφερόντων των πολιτών.
Ντροπής πράγματα…
