Κοντά από... μακρυά! - Far and close

Από την Αυστραλία και την ευρύτερη Ν/Α Ασία μέχρι την Ελλάδα, μια δημοσιογραφική και προσωπική ματιά στο κοινό μας γίγνεσθαι - From Australia end greater S/E Asia, a professional journalist and personal view.

Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2008

Κράτος, βία και (εγκληματική) βλακεία

Η φωτό είναι από το indymedia, από τα επεισόδια της συγκεκριμένης ημέρας.

Αναφέρθηκα στο προηγούμενο post στη στενή σχέση του Κράτους με τη Βία. Ο Ησίοδος στην «Κοσμογονία» τα περιγράφει ως αδέλφια. Σήμερα αν ζούσε πιστεύω πώς θα παρουσίαζε και το νόθο αδελφάκι τους, την Βλακεία.

Η σύλληψη από τα ΜΑΤ ενός νεαρού -ο οποίος μάλιστα υπηρετεί φαντάρος- στο κέντρο της Αθήνας μετά την πορεία της προηγούμενης Πέμπτης, αποτελεί μια από τις πιο χαρακτηριστικές αποδείξεις αυτής της εκλεκτικής συγγένειας.

Το παιδί περπατούσε χέρι-χέρι με την κοπέλα του, είχε ολιγοήμερη άδεια και κατέβηκε στο κέντρο της Αθήνας. Μόλις τα ΜΑΤ διατάχθηκαν να κάνουν συλλήψεις, «μάζεψαν από τον σωρό».

Έφαγε πολύ ξύλο (παραλίγο να χάσει το μάτι του από κλωτσιά στο πρόσωπο) και αυτή τη στιγμή, με βάση τις καταθέσεις των αστυνομικών, παραπέμπεται για τέσσερα κακουργήματα!

Τι κι αν από τη στιγμή της σύλληψης –η οποία ευτυχώς και για το παιδί και για την δημοκρατία, έχει καταγραφεί από τις κάμερες- έπεσαν πάνω στα ΜΑΤ όλοι οι περαστικοί πού είδαν τι έγινε.

Άνθρωποι κάθε ηλικίας, τυχαίοι περαστικοί, εργαζόμενοι στα καταστήματα φώναζαν, ούρλιαζαν, παρακαλούσαν :

«Τι κάνετε; Όλοι είδαμε τι έγινε, δεν έχει σχέση με τα επεισόδια....»

Μάλιστα, πρίν από τον φαντάρο η ίδια διμοιρία ηλιθίων συνέλαβε ένα άλλο εξίσου αμέτοχο νεαρό ζευγάρι, το οποίο απέσπασαν από τα χέρια των αστυνομικών οι ίδιοι άνθρωποι, εσείς κι εγώ, ως τυχαίοι αυτόπτες μάρτυρες μιας παράλογης σύλληψης στο κέντρο της πόλης.

Το επιχείρησαν και με τον φαντάρο, χρειάστηκε να έρθουν συνολικά τέσσερις διμοιρίες, δηλαδή ένας μικρός στρατός, οι οποίοι εκτόξευσαν χημικά εναντίον των πολιτών που διαμαρτύρονταν για την άδικη σύλληψη. Στη συνέχεια περιέφεραν στο κέντρο της πόλης για μισή ώρα, αλυσοδεμένο και αιμόφυρτο το νεαρό παιδί ως λάφυρο, υπό της αποδοκιμασίες και το γιουχάισμα εκατοντάδων περαστικών και εργαζόμενων.

Η αστυνομία οδήγησε αυτό το παιδί στο κατώφλι του Κορυδαλλού με τον μισό αντιτρομοκρατικό νόμο στην πλάτη του. Κινδυνεύει να προφυλακιστεί για σχεδόν δύο χρόνια μέχρι να δικαστεί, όπου οι καταθέσεις των πολιτών -αυτοπτών μαρτύρων θα οδηγήσουν στην αθώωση, ανεξάρτητα από τα ψεύδη που θα καταθέσουν οι αστυνομικοί για να δικαιολογήσουν το αίσχος τους. Γιατί φυσικά, μόλις αποδειχθεί η αθωότητά του από τις καταθέσεις τόσων και τόσων αυτοπτών μαρτύρων, οι ίδιοι οι αστυνομικοί θα βρεθούν υπόλογοι απέναντι στην οικογένειά του παιδιού στα ποινικά και αστικά δικαστήρια, όσο και στην υπηρεσία τους, η οποία βεβαίως το πολύ - πολύ να διατάξει μια ακόμη ΕΔΕ- "στάχτη στα μάτια". (Ποιανών άραγε πια, δεν καταλαβαίνουν πως μ' αυτά που κάνουν είναι γυμνοί απέναντι σε ολόκληρη την κοινωνία;)

Με τέτοιες πρακτικές έχουν απολέσει και την ελάχιστη ανοχή που θα μπορούσαν να περιμένουν. Η στάση τους είναι επικίνδυνη, γίνονται τροφοί της βίας και καταστρέφουν ζωές.

Άν το παιδί είναι πράγματι αθώο, τότε μετά από δύο χρόνια άδικη προφυλάκιση, τί να την κάνει την "ελευθερία του";

Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2008

Χάνουμε την ψυχραιμία μας; Επιτέλους!

φωτό : ΝΑΣΑ, ξημέρωμα από το διαστημικό λεωφορείο.

Οφείλω να ευχαριστήσω δημόσια τον αξιότιμο συνάδελφο δημοσιογράφο που εκτόξευσε τα υποδήματά του στον υπό απόσυρση πλανητάρχη Μπούς. Ήταν μια κακή στιγμή βέβαια για τη δημοσιογραφία αλλά ταυτόχρονα λειτούργησε ως βάλσαμο για την ψυχολογία μου που δοκιμάστηκε με χίλιους τρόπους τις τελευταίες ημέρες.

Δεν νομίζω πώς αποτελώ εξαίρεση :

Αμείωτη οργή για την δολοφονία ενός παιδιού από ένα παρακμιακό και λούμπεν κράτος που οπλίζει τρομερά επικίνδυνους βλάκες για να το υπηρετούν ενώ ταυτόχρονα αφοπλίζει απροσχημάτιστα όσο και κυνικά τις ελευθερίες των πολιτών του.

Θλίψη και απορία για όσα δικαιολογημένα ακολούθησαν αλλά και αγωνία για τα παιδιά, αυτούς τους μικρούς μαθητές που όλοι σήμερα μιλάμε στο όνομά τους, την ώρα που τα ίδια αφήνουν πίσω τους τα σχολεία της ναφθαλίνης και αναζητούν το δικαίωμα στο όνειρο στο μεγάλο σχολείο του δρόμου.

Ντροπή, που είμαι πολίτης ενός κράτους που εκδίδει πέντε πορίσματα για ένα σκάνδαλο, χωρίς κανείς να έχει πραγματικά τιμωρηθεί. Βέβαια και για τις καταστροφικότερες στην ιστορία αυτού του τόπου και με δεκάδες αθώα θύματα πυρκαγίες του 2007 δεν τιμωρήθηκε κανείς, οπότε έπρεπε να είχα συνηθίσει.

Ελπίδα πώς αυτή η φαιδρή πραγματικότητα στην οποία ζούμε μπορεί να γεννήσει νέες ευγενείς, με πραγματικό νόημα και ποιοτικό περιεχόμενο συλλογικότητες (μικρές, με τις μεγάλες είμαι πλέον καχύποπτος) οι οποίες δεν θα αφήσουν την σκουριά των πεθαμένων κομμάτων του χθες να τις διαβρώσουν.
(Ήδη κάποιες προσκλήσεις που δέχθηκα με email με κάνουν να αισθάνομαι σχετικά αισιόδοξος και λιγότερο μόνος. Μακάρι... αν και με όσα έχω ζήσει μέχρι σήμερα, κρατώ μικρό καλάθι.)

Με τούτα που γίνονται θυμήθηκα μια φράση που με έβγαλε στους δρόμους να διαδηλώνω στην όχι και τόσο μακρινή δεκαετία του 80 :

«Έχασα την ψυχραιμία μου...»

Το είχε δηλώσει ο δολοφόνος Μελίστας όταν πυροβόλησε και σκότωσε τον 15χρονο Καλτεζά.

Σαν να μην πέρασε μια μέρα...

Υ.Γ : Ναι, θυμάμαι πως με την ίδια φράση ανέλαβε την ευθύνη για την ανατίναξη κλούβας των ΜΑΤ κοντά στο Καραβελ λίγες ημέρες μετά τη δολοφονία η 17Ν.
Ε, και;
Υ.Γ : Όχι, δεν υιοθετώ ή προτρέπω κανέναν σε οτιδήποτε, αυτά είναι "κούφιες σκέψεις". Το "ε, και" αφορά στην τραγική εξέλιξη των γεγονότων του '85 και στην εκρρεμότητα που άφησε αυτή η υπόθεση και αφορά στον διαχωρισμό πολιτικού και ποινικού εγκλήματος. Όπως το σκεπτικό της καταδικαστικής απόφασης για τα μέλη της οργάνωσης, επέλεξε μονοδιάστατα (και αναπόφευκτα φυσικά, για κάθε οργανωμένο δικαιακό σύστημα στο πλαίσιο του Κράτους) την ποινική διάσταση, άλλο τόσο τώρα βιώνουμε την διαφορά ως κοινωνία : Κακουργήματα διέπραξαν σύμφωνα με το κατηγορητήριο οι νεαροί που παραπέμφθηκαν για τα πρόσφατα γεγονότα, άλλη, μικρότερη βαρύτητα τους αποδίδει ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας που δεν θέλει να ξεχνά πώς η δίδυμη αδερφή του Κράτους είναι η Βία... Δεν αποδείχθηκε ακόμη μια φορά;

Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2008

Ημέρα επεισοδίων έκτη : Η Ελλάδα έκθετη διεθνώς. Ντόμινο;

Καλά που υπάρχει το CNN και ενημερώθηκα -από το διάρκειας 20 λεπτών έκτακτο δελτίο του- πως και σήμερα γίνονται επεισόδια στο Σύνταγμα.
Τα Ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια -εκτός απο το MEGA που είχε δελτίο στον αέρα- δεν πήραν χαμπάρι.
Έσπευσαν όμως να συνδεθούν λίγο μετά με Βρυξέλλες για την συνέντευξη Καραμανλή.
Γι' αυτό είμαστε τριτοκοσμικοί: Την ώρα που σε εθνικό δίκτυο βλέπουμε την καθ' όλα αδιάφορη συνέντευξη ενός πρωθυπουργού περιφερειακής και αδιάφορης σε Ευρωπαϊκό επίπεδο χώρας, όλος ο άλλος πλανήτης έβλεπε Τι συμβαίνει σε αυτή τη χώρα...

Ας πάρουμε μια γεύση με τι ασχολούνται οι άλλοι έταιροι στην Ευρώπη, σχετικά με την Ελλάδα :

Telegraph : «Οι ελληνικές διαδηλώσεις εξαπλώνονται με συλλήψεις σε όλη την Ευρώπη. Η οργή για τον θανατηφόρο πυροβολισμό Έλληνα μαθητή από αστυνομικό έχει εξαπλωθεί, με διαδηλώσεις από τη Μόσχα μέχρι τη Μαδρίτη».

London Times : «Η βία στην Ελλάδα εξαπλώνεται σε όλη την Ευρώπη. Οι διαδηλώσεις αναρχικών στην Ελλάδα την τελευταία εβδομάδα, εξαπλώθηκαν έξω από τα σύνορα της χώρας, με ομάδες νεαρών να προκαλούν επιθέσεις βίας σε Ιταλία, Ισπανία, Ρωσία, Δανία και Τουρκία».

La Repubblica: "Επεισόδια και εκτός Ελλάδος"

Le Parisien : "Η βία από την Ελλάδα εξαπλώνεται και σε άλλες χώρες», μιλώντας για «μετάδοση» των επεισοδίων και σε άλλες πόλεις της Ευρώπης.

Le Monde : «Η εξέγερση γεννήθηκε από την απογοητευμένη νεολαία της Ελλάδας".

Η Ελλάδα πρωταγωνιστεί με τις συγκρούσεις και στην Ευρώπη.

Ακόμη μια φορά με την κατάντια της.

Φυσικά και είναι πολιτικές οι ευθύνες.

Και πάνω απ' όλα είναι πολιτικές για το χάλι της παιδείας, συνολικά.
Για τις άπραγες και αδιέξοδες μεγαλοστομίες τόσων και τόσων κυβερνήσεων και υπουργών τα τελευταία χρόνια, οι οποίες τελικά συντηρούν ένα σχολείο-μουσείο γεμάτο υποσχέσεις για αλλαγή.

Από εκεί ξεκινούν όλα, απο την αποτυχία μας στην Παιδεία :

Από την ανυπαρξία στρατηγικής, περιεχομένου και νοήματος στην εκπαίδευση σε όλα τα επίπεδα.

Σιγά μην ανεχθούν άλλο τα παιδιά μας τέτοια σχολεία, τέτοιους πολιτικούς και τέτοια καταστολή μυαλών.

Από τα δημοτικά μέχρι την μεταπτυχιακή έρευνα βάλαμε τη νέα γενιά στη ναφθαλίνη.

Ε, βγήκε να πάρει λίγο καθαρό αέρα κι ας μυρίζει δακρυγόνο.

Από τη ναφθαλίνη, καλύτερα...

Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου 2008

μπά -Ζ- α (3)


Η βλακεία του αστυνομικού (ών) της ομάδας "Ζ" που άδειασε (αν) το πιστόλι τους μπροστά σε 15χρονους διαδηλωτές χθές στη Ν. Σμύρνη, έρχεται και συμπληρώνει ιδανικά όσο και αναμενόμενα την "τριλογία" των post στο "info-λόγιο" για τα μπάζα και τον ρόλο τους σήμερα στην Ελληνική Κοινωνία.
Η αλήθεια ξεκινάει από τον αρχικό λόγο της ύπαρξης των "χούλιγκαν της ΕΛ.ΑΣ", δηλαδή της ομάδας "Ζ" στο σημείο των επεισοδίων.
Όσοι έχουν έστω κι ελάχιστη αντίληψη των επιχειρησιακών δεδομένων για την αντιμετώπιση διαδηλώσεων, γνωρίζουν και καταλαβαίνουν πως το μηχανοκίνητο αυτό τμήμα δεν είχε καμία δουλειά (ούτε εκπαίδευση, ούτε εντολή) να συνδράμει στην αντιμετώπιση της κατάστασης.
Γιατί πήγαν;
Για πλάκα.
Για να δείξουν στα παλιόπαιδα ποιοί είναι οι άντρες.
"Για να τους δείξουμε εμείς πως την κοπανάνε σα λαγοί άμα δουν το κουμπούρι".
Όπως την "κοπάνησε" με τη βοήθειά τους κι ο 15χρονος.
Το πιό επικίνδυνο όμως είναι το γαϊτανάκι της συγκάλυψης που ενεργοποιήθηκε αυτόματα σε όλα τα επίπεδα της ηγεσίας της ΕΛ.ΑΣ μόλις μαθεύτηκε η χοντροκοπιά. Αρχικά είπαν πως δεν συνέβη, μετά είπαν πως έριξε ένας Ζητάς μία σφαίρα και μέχρι τώρα έχουν αποκαλυφθεί 15!
Άς αντιληφθούμε πια ως κοινωνία ότι όσο επιτρέπουμε (και το κάνουμε για δεκαετίες) την ατιμωρησία και την κοροϊδία που μας τρίβουν στη μούρη (χρόνια τώρα διάφοροι νεαροί πηδούν για να πετύχουν με το σώμα τους τυχαία σφαίρα αστυνομικού που είχε βγει για καφέ), η κατάσταση με τους τριτοκοσμικούς αστυνομικούς που έχουμε, μόνο να χειροτερέψει μπορεί.
Οι παραιτήσεις της ηγεσίας της ΕΛ.ΑΣ έπρεπε να είχαν υποβληθεί και γίνει δεκτές από την πρώτη ημέρα.
Είναι η μικρότερη προϋπόθεση αλλαγής.

Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2008

Μπάζα (2)


Ο συνάδελφος Γιώργος Κακούσης μετέδωσε το ζωντανό ρεπορτάζ στο ραδιόφωνο του Alpha, για το οποίο αναφέρθηκα στο προηγούμενο post :(link) .

Το ρεπορτάζ υπάρχει εδώ : (link)

* Μπράβο συνάδελφε. Συνέβαλες στην αποκάλυψη της κρατικής αυθαιρεσίας, αποκάλυψες δημόσια την τέλεση του αδικήματος της κατάχρησης εξουσίας και πολλά άλλα. Όπως και η φωτογραφία στην αρχή αυτού του post (την κατέβασα από το Indymedia ), όπως και οι συνάδελφοι οπερατέρ και τεχνικοί που ξεροστάλιαζαν στην ταράτσα αλλά έπιασαν με την κάμερα τους αστυνομικούς να πραγματοποιούν βλακώδη και βίαιη σύλληψη ενός μαθητή.

Όταν η δημοσιογραφία έχει παρεμβατικό χαρακτήρα κι αυτό το κάνει στο όνομα των αρχών και αξιών των δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη, έχει λόγο ύπαρξης.

Προϋποθέτει προσωπική παιδεία και πολιτισμό και υπηρετεί πραγματικά και ουσιαστικά την κοινωνία.
Έτσι κι αλλιώς τα όπλα της δημοσιογραφίας δεν είναι de facto καταστροφικά.
Είναι η χρήση και η πρόθεση που κάνουν την (ποιοτική) διαφορά.

--Ευχαριστώ το mediablog.gr για τον εντοπισμό του αποσπάσματος στο πέλαγος του διαδικτύου. Χρόνια πολλά κιόλας, να τα ...χιλιάσετε (τα blogs) ;) --

* Tip : Δεν κάνουν καθόλου λάθος οι φοιτητές της Θεσσαλονίκης που καταγγέλλουν πως τους πυροβολούσαν οι αστυνομικοί με πλαστικές (ελαστικές) σφαίρες.


Οι πληροφορίες του "info-λόγιου" είναι από καλή πηγή και επιμένουν πως επρόκειτο για προμήθεια που αποφασίστηκε και υλοποιήθηκε επί Πολύδωρος του Πραιτοριανού. Στάλθηκαν και μοιράστηκαν -για χρήση βέβαια- στα ΜΑΤ της Θεσσαλονίκης ώστε σύμφωνα με το "σχέδιο" (!!) "να τα δοκιμάσουν πρώτα στους αναρχικούς εκεί που είναι πιο άγριοι και να μετρηθεί η αποτελεσματικότητα αλλά και οι αντιδράσεις"! Μα, έλεος!

* Αξίζει ένα γενικότερο μπράβο στους συναδέλφους ρεπόρτερ και τεχνικούς για την υπερπροσπάθεια των ημερών. Το ρίσκο και οι κίνδυνοι είναι πραγματικοί και πολλοί ξεχώρισαν για την ποιοτική κάλυψη κάτω από δραματικές όσο και πρωτόγνωρες συνθήκες.

Φυσικά και υπήρξαν φάλτσα και σκοπιμότητες, ψώνια και μπακάληδες. Υπήρξαν όμως και νέα παιδιά - διαμάντια. Ανεβαίνει το επίπεδο, το πιστεύω...

* Ψυχραιμία και μέτρο. Γενική ευχή.

Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2008

Για τα μπάζα


Στην Ελλάδα μόνο μια προσπάθεια της προκοπής ξεκίνησε την προηγούμενη δεκαετία για να καθαρίσει η σαπίλα στην ΕΛ.ΑΣ και η συντεχνιακή αντίληψη, συνεπικουρούμενη από πολιτική κάλυψη, την τελείωσε στην αρχή της.
Ελπίζω πώς τουλάχιστον οι μπάτσοι (όχι αστυνομικοί βεβαίως) που λιάνισαν στο ξύλο δύο δεκαπεντάχρονα παιδιά χθές Κυριακή στις 07:00 το απόγευμα στην Ομόνοια και τους έκραξαν εκατοντάδες περαστικοί κάθε ηλικίας (καμία σχέση με την πορεία, από τον ηλεκτρικό έβγαιναν), να υποστούν έστω και την βάσανο της παραπομπής για βασανισμό κρατουμένων και μάλιστα ανηλίκων. Τους είχαν βάλει χειροπέδες και τους έδερναν αλλύπητα (αίμα από τα μάτια και τα αυτιά έβγαλαν) τέσσερις διμοιρίες.
Εκπληκτικά υπεύθυνη δουλειά για να αναδείξει την κτηνωδία έκανε συνάδελφος ρεπόρτερ απο τον alpha radio σε ζωντανή μετάδοση, ενω τις σκηνές κατέγραψαν με τα Νέα Μέσα Ενημέρωσης (κινητά) δεκάδες πολίτες. Λυπάμαι που δεν συγκράτησα το όνομα του άξιου συνάδελφου, ο οποίος δέχθηκε επίθεση με βόμβες κρότου και βρισιές όταν επιχείρησε ΟΠΩΣ ΕΠΙΒΑΛΕΙ Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ να μιλήσει στον παριστάμενο αξιωματικό.
Θα περάσει έτσι;
Ε, τότε δεν θα έχουμε κάνει τίποτε για να σταματήσουμε τον επόμενο ράμπο.
Θα τον έχουμε επιβραβεύσει ως κράτος κλείνοντάς του (ξανά) το μάτι...
Έχω χειριστεί δημοσιογραφικά δεκάδες περιπτώσεις διεφθαρμένων αστυνομικών (απο υποστράτηγους εν ενεργεία μέχρι τον τελευταίο μιζιάρη στο μικρότερο Αστυνομικό τμήμα) και έχω αντιμετωπίσει πάρα πολλές περιπτώσεις αστυνομικής αυθαιρεσίας -στα όρια της κτηνωδίας- εναντίον διαδηλωτών, μεταναστών, χρηστών ναρκωτικών ακόμη και τυχαίων περαστικών.
Έχω ζήσει πρίν κάποια χρόνια μαζί με γνωστό και άξιο προβεβλημένο στέλεχος της τηλεόρασης "έλεγχο" απο ράμπο με πιστόλια για (πιθανή!!) τροχαία παράβαση. Τους έβαλα χέρι για την συμπεριφορά τεξανού σερίφη, ζήτησαν συγνώμη και άρχισαν το γλύψιμο (λόγω "επωνυμίας" και δημοσιογραφίας το έκαναν) και έφυγαν με τη συμβουλή μας να ηρεμήσουν γιατί θα φάνε το κεφάλι τους.
Μισή ώρα μετά έκαναν ανάλογο "ντού" σε άλλον πολίτη, χρήστη ναρκωτικών, ο οποίος είχε πάρει τη δόση και καθόταν στο αυτοκίνητό του. Δεν ενοχλούσε κανέναν.
Μέσα στη θολούρα του, βλέποντας πιστόλια να τον σημαδεύουν και ακούγοντας ουρλιαχτά, τους πυροβόλησε και τους σκότωσε.
Και τους δύο.
Άφησαν πίσω τους ορφανά...
Οι εποχές αλλάζουν (;)
Το γεγονός της Ομόνοιας εκθέτει ακόμη περισσότερο την Ελλάδα και την τριτοκοσμική, βαλκανική αστυνομία της που παραμένει από πρόθεση στο επίπεδο του μπάτσου.

Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2008

Obama ο πραγματιστής. (Mumbai aftermath)


Ο τίτλος «obama ή Osama in control?» στο προηγούμενο post του «info-λογίου» (link) δεν επιχειρεί να συγκρίνει ετεροβαρή δεδομένα.

Διαφορετικά μεγέθη, ποιότητες, αξίες, φιλοσοφίες, κόσμοι.

Δύο διαφορετικοί κόσμοι οι οποίοι όμως αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.

Αναλύοντας το σκηνικό όπως αυτό διαμορφώνεται μετά την επίθεση εναντίον της Mumbai από Ισλαμιστές κομάντο αυτοκτονίας, το post επισημαίνει την δυναμική που μπορεί να αποκτήσει ξανά και ξανά ως παρεμβατική παράμετρος στην παγκόσμια σκηνή, η υπόθεση της διεθνούς τρομοκρατίας όταν αυτή τροφοδοτείται με εκατόμβες αθώων σε ζωντανή μετάδοση.

Δεν είναι μόνο η επικοινωνιακή ισχύς των πρώτων εντυπώσεων.

Το «θέαμα» είναι η αναγκαία (με όλο και μεγαλύτερη βαρύτητα, ας μη γελιόμαστε) αλλά όχι επαρκής συνθήκη επιβολής. Ήταν ο αριθμητής στο κλάσμα, η εισβολή (ξανά) του Τρόμου με τη χρήση της εικόνας στο σαλόνι κάθε σπιτιού στον πλανήτη. Η επίθεση έγινε σε παγκόσμια ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση και γι αυτό το λόγο οι νεαροί κομάντο αυτοκτονίας είχαν «προνοήσει» να διαθέτουν μαζί τους μέχρι και ενέσεις κοκαΐνης: Για να αντέξουν να σκοτώνουν περισσότερους για περισσότερη ώρα…

Death Live Broadcasted, (DLB) μια τηλεοπτική παράμετρος με εφιαλτική επικοινωνιακή ισχύ στον 21ο αιώνα.

Η al qaeda έχει αναδειχθεί -σε επίπεδο ηγεσίας- σε κορυφαίο χειριστή του Μέσου και «μάστορα» της σκηνοθεσίας, όπως άλλωστε συνάδει με την πάγια πρακτική της να χρησιμοποιεί και να στρέφει εναντίον της Δύσης τά ίδια τα δημιουργήματά της : Από τους πυραύλους stinger που παρέλαβαν στο Αφγανιστάν, μέχρι την τηλεόραση και το διαδίκτυο…

Και ως πρώτη ύλη, γνωρίζει πως δεν υπάρχει ισχυρότερη από την ανθρώπινη ζωή.

Παρανομαστής στο ίδιο κλάσμα η Mumbai, πρώην Βομβάη : Ένας «παράδεισος» για τους δυτικούς, η 10 ισχυρότερη οικονομική «πρωτεύουσα» του πλανήτη, (ευρισκόμενη σε ιδιαίτερα προνομιακή θέση παγκοσμίως και λόγω της ενδιάμεσης GMT ώρας λόγω γεωγραφικού στίγματος, οπότε λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα σα μεγαλύτερα χρηματιστήρια του κόσμου), πρώην μουσουλμανική πόλη στην όχι μακρινή ιστορία, αλλά κυριαρχούμενη σήμερα από Ινδουιστές.
Έδρα χιλιάδων πολυεθνικών, κορυφαίος και ραγδαία ανερχόμενος business και τουριστικός προορισμός, ένα πραγματικό κόσμημα που φορά και επιδεικνύει με περηφάνια η Ινδία στο στέμμα της.
Αυτός ο ραγδαία ανερχόμενος γίγαντας.
Και την ίδια ώρα η επίθεση να αφήνει, με προσχεδιασμένο και απροσχημάτιστο τρόπο, διάχυτα στοιχεία και «στοιχεία» που να φωτογραφίζουν τη συμμετοχή του Πακιστανικού παράγοντα. Η διαδικασία ειρηνικής προσέγγισης που είχαν ξεκινήσει Ινδία και Πακιστάν έληξε με μιάς. Τώρα μια εμπόλεμη εξέλιξη αποτελεί ισχυρό ενδεχόμενο.

Γι αυτό και αποκαλώ την επίθεση «χτύπημα κρεμμύδι» (the onion effect):

-Η προμελετημένη, προσχεδιασμένη και προσεκτικά αξιολογημένη επιλογή του στόχου και η λεπτομερειακή διασφάλιση πώς αυτός θα έχει πολλαπλή ανάγνωση -όπως τα φύλα του κρεμμυδιού,- αποτελούν επαρκή αιτιολόγηση για να αποδοθεί από πολλούς διεθνείς αναλυτές η γέννηση και υλοποίηση του σχεδίου στα απρόβλεπτα μυαλά της ηγεσίας της al qaeda.

Τέτοιες επιθέσεις, με τέτοια αποτελέσματα επιβάλουν τη δική τους ατζέντα σε κάθε Αμερικανό πρόεδρο. Η επίθεση έγινε τρείς ημέρες πρίν ο νεοεκλεγείς Ομπάμα ανακοινώσει τη νέα πολιτική ηγεσία του State Department και τους επικεφαλείς της Εθνικής Ασφάλειας και των Αντιτρομοκρατικών Υπηρεσιών των ΗΠΑ.

Οι επιλογές του νέου προέδρου, προφανώς δεν έδειξαν σημάδια νευρικότητας και επηρεασμού. Τόσο η επιλογή της Hillary Clinton όσο και των υπολοίπων αποπνέουν ψυχραιμία και πραγματισμό. Η όποια «μετάβαση» σε μια άλλη διακυβέρνηση δεν μπορεί να γίνει με άλματα και άτσαλες κινήσεις, όχι τουλάχιστον όταν αναφέρεσαι στα ηνία της παγκόσμιας υπερδύναμης και την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ.

Σε αυτό το υπό διαμόρφωση -εν θερμώ- σκηνικό επιχείρησε να δηλώσει το δικό της παρόν και να τονίσει προλογικά πως δεν διαπραγματεύεται με κανέναν η al qaeda.
Στη δική της ατζέντα Μπούς και Ομπάμα είναι το ίδιο :

«Αρχηγοί των Απίστων και των Δυτικών Σταυροφόρων».

Υ.Γ : Για την επιχειρησιακή αρτιότητα της τρομοκρατικής επίθεσης έχω πειστεί πως υφίστατο σε επίπεδο σχεδίου αλλά αμφιβάλω αν ικανοποιήθηκαν οι αιματοβαμμένες προσδοκίες των εμπνευστών της : Οι αμούστακοι κομάντο που την υλοποίησαν δεν ήταν δα και Ράμπο. Βασική εκπαίδευση είχαν λάβει κι ένα καλά καθοδηγούμενο σχέδιο σε μία διάτρητη από πλευράς ασφαλείας μεγαλούπολη με χιλιάδες ανθρώπους στους δρόμους, ανέλαβαν να εκτελέσουν. Ο τελικός απολογισμός από αρκετούς κρίνεται ευτυχώς ως αριθμητικά πολύ μικρότερος από τον επιδιωκόμενο…

Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2008

Obama or Osama in control? (The onion effect)

foto : AP

Το νεαρό άτομο που απεικονίζεται στην πλέον δημοφιλή φωτογραφία των τελευταίων ημερών διεθνώς, αποτελεί αυτή τη στιγμή τον μάρτυρα κλειδί, ο οποίος χάρη στη σύλληψη του, διαμορφώνει το νέο σκηνικό του Τρόμου.

Πακιστανικής καταγωγής, εκπαιδευμένος από ομάδες μουτζαχεντίν στο Πακιστάν, αποτελεί τη σημαντικότερη «ζωντανή απόδειξη» που επικαλούνται οι ινδικές αρχές ως το κυριότερο στοιχείο της εμπλοκής του Πακιστάν στην επίθεση στην Mumbai.

Το γεγονός δεν είναι από μόνο του αρκετό για να θεμελιώσει την κατηγορία της ενεργούς συμμετοχής –άμεσα ή έμμεσα- των Πακιστανικών αρχών στην τρομοκρατική επίθεση.

Όμως η πολυετής ένοπλη διαμάχη των δύο όμορων -και με πολύχρονη ιστορία συγκρούσεων και ανατροπών- χωρών, η αμοιβαία καχυποψία και η εχθρική προδιάθεση, αναμένεται να τροφοδοτήσουν καίρια την αντιπαλότητα ανάμεσά τους, με αποτέλεσμα να είναι περισσότερο από πιθανή μια ένοπλη αντιπαράθεση, συνέπεια της «υπερθέρμανσης» στις σχέσεις τους, τους αμέσως επόμενους μήνες.

Το Πακιστάν άλλωστε έχει «βρώμικο» παρελθόν :

Παρά την δεδηλωμένη συνεργασία του με τις ΗΠΑ στην αντιμετώπιση της ισλαμιστικής τρομοκρατίας μετά την 9/11, έχει κατηγορηθεί έντονα πώς μέσα από τη δράση των μυστικών υπηρεσιών της χώρας,και την al qaeda αντιμετωπίζει με ανοχή, και κάνει (τουλάχιστον) τα στραβά μάτια στην φιλοξενία, εκπαίδευση αλλά και δράση εξτρεμιστικών-φονταμενταλιστικών οργανώσεων στο έδαφός του, αλλά και στην «εξαγωγή» της δράσης τους είτε προς την Ινδία, είτε προς το Αφγανιστάν και τους Ταλιμπάν.

Οι πληροφορίες που ανέρτησε το «Info-λόγιο» τις προηγούμενες ημέρες επιβεβαιώνονται πλήρως.

Οι εμπνευστές και σχεδιαστές της επίθεσης επέλεξαν την «μέθοδο του κρεμμυδιού» :

-Ένα μεγάλο χτύπημα, πολλαπλές συνέπειες.

Ο νέος Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα στην ήδη δυσκολότατη ατζέντα που παραλαμβάνει από τον ανεκδιήγητο προκάτοχό του, θα έχει -θέλει δεν θέλει- σε μία από τις πρώτες θέσεις σημασιολογημένη την νέα κρίση και τις συνέπειές της.

Αν προστεθούν και άλλα χτυπήματα τέτοιου ή ανάλογου μεγέθους τότε αλήθεια, ποιος έχει πραγματικά την πρωτοβουλία των κινήσεων καθορίζοντας επιτακτικά το περιεχόμενο της ατζέντας ;